Ενός λεπτού

Το στόμα σφραγίστηκε

Καθώς η λαλιά δεν έβγαινε πια

Ενός λεπτού σιγή

Στην μνήμη τού μέλλοντος

Που βυθίστηκε στην λάσπη

Στάση προσοχής

Στα θύματα που κατάπιε

Στην στιγμή τού αποχαιρετισμού

Γυναίκας Αντρα

Μάνας Πατέρα

Τα παιδιά στο έλεος

Της απορίας και του φόβου

Κάποια απο αυτά εν δυνάμει θύτες

Το αντίθετο τής ζωής

Δεν είναι ο θάνατος

Είναι ο φόβος

Οπλίζει τον νου και το χέρι

Η΄

Καταδικάζει σε απομόνωση

Στο περιθώριο τής ζωής