Με χίλια

 Οι σκέψεις τρέχουν με χίλια

Σε ευθείες και διασταυρούμενες

Σιδηροτροχιές

Δώδεκα έως τέσσερις τα χαράματα

Δρομολόγιο τεσσάρων ωρών

Δεν σηκώνεται

Τεντώνεται πότε-πότε

Να ξεμουδιάσει τους σφιγμένους μυς

Με μάτια κλειστά

Βήχει πότε-πότε

Ο βήχας τής απώθησης

Του ποθητού σταθμού

Ή

Του τέλους τής γραμμής

Να διώξει ό,τι δεν χωράει στο μυαλό

Σκέψεις που τρέχουν

Με ταχύτητα χίλια

 

Θα σηκωθεί

Το έχει ξανακάνει 

 

Δεν είναι όπως το ποδήλατο

Που δεν το ξεχνάς ποτέ

Είναι η δοκιμασία

Οι κύκλοι τής ζωής

Ο ένας μέσα στον άλλο

Είναι η κραυγή του

Φρένο παιδί μου φρένο

Είναι το γιασεμί

Ακόμα ανθισμένο

Είναι τα σπουργίτια

Πολύτιμα πετράδια

Στολίζουν τον σχίνο